Αν οι πλάκες των νυχιών προσβληθούν από μύκητα, αυτό φυσικά δεν κάνει τα νύχια των ποδιών πιο όμορφα. Όμως ένας στους πέντε ανθρώπους θα υποφέρει από αυτή την ασθένεια τουλάχιστον μία φορά στη ζωή του. Το νύχι αλλάζει χρώμα, γίνεται πιο χοντρό και θρυμματίζεται. Τα συμπτώματα μιας μυκητιασικής λοίμωξης μπορεί να εξαφανιστούν και η θεραπεία δεν συνταγογραφείται έγκαιρα.
Εάν το ανοσοποιητικό σύστημα είναι εξασθενημένο, ο μύκητας των νυχιών μπορεί να εξαπλωθεί στο δέρμα των ποδιών. Και σε ορισμένες περιπτώσεις, οι μύκητες μπορούν να εξαπλωθούν μέσω της κυκλοφορίας του αίματος και να βλάψουν τα εσωτερικά όργανα. Οι μυκητιάσεις είναι συχνή αιτία αλλεργιών και επιδείνωσης πολλών ασθενειών, όπως το βρογχικό άσθμα. Ένα άρρωστο άτομο είναι επικίνδυνο για τους άλλους, ειδικά για τα παιδιά.
Η θεραπεία μιας μυκητιασικής λοίμωξης των νυχιών δεν είναι εύκολη υπόθεση. Ο ασθενής χρειάζεται αντοχή και ακρίβεια. Ακόμα κι αν η ασθένεια δεν φαίνεται να είναι σοβαρή, είναι σημαντικό να αναγνωρίζεται έγκαιρα το πόδι του αθλητή και να αντιμετωπίζεται χωρίς αποτυχία.
Αιτίες μυκητιασικών λοιμώξεων των νυχιών
Οι μύκητες που προκαλούν ασθένειες των νυχιών είναι φυσιολογικοί κάτοικοι του περιβάλλοντος. Ωστόσο, υπό ορισμένες συνθήκες, μπορεί να αναπτυχθεί μυκήλιο στο ανθρώπινο δέρμα ή στα νύχια. Η ονυχομυκητίαση, ένας μύκητας των νυχιών, είναι πολλές φορές πιο συχνή στα πόδια παρά στα χέρια. Αυτό συμβαίνει επειδή τα πόδια είναι πιο πιθανό να τραυματιστούν και να έρθουν σε επαφή με μολυσμένες επιφάνειες πιο συχνά. Ο μύκητας των νυχιών εμφανίζεται εξίσου στα δάχτυλα των ποδιών και στα χέρια.
Η μυκητιασική μόλυνση μπορεί να εμφανιστεί σε δημόσιους χώρους όπου οι άνθρωποι περπατούν ξυπόλητοι. Αυτές είναι παραλίες, πισίνες, λουτρά, σάουνες, γυμναστήρια, ντους. Οι νιφάδες δέρματος που περιέχουν σπόρια μύκητα ξεκολλούν από τα πόδια ενός άρρωστου ατόμου. Τα σπόρια είναι πολύ ανθεκτικά και μπορούν να παραμείνουν βιώσιμα για χρόνια. Τα μανιτάρια αγαπούν ιδιαίτερα τα υγρά περιβάλλοντα και τις ξύλινες επιφάνειες.
Όταν έρχονται σε επαφή με το δέρμα ενός υγιούς ατόμου, τα σπόρια ενεργοποιούνται και αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται. Τα πόδια συνήθως επηρεάζονται πρώτα. Αργότερα, η μόλυνση μπορεί να εξαπλωθεί στα νύχια των ποδιών και στα χέρια. Ένα άρρωστο άτομο, με τη σειρά του, γίνεται πηγή μόλυνσης για τα μέλη του νοικοκυριού, ειδικά τα παιδιά.
Σε μια οικογένεια, η ασθένεια είναι πιο πιθανό να εμφανιστεί στον έναν γονέα και στο παιδί παρά και στους δύο συζύγους. Οι λόγοι για αυτό βρίσκονται στη γενετική προδιάθεση.
Σημεία και είδη ασθενειών
Η νόσος των νυχιών των ποδιών δεν είναι δύσκολο να αναγνωριστεί. Τα συμπτώματα είναι εμφανή. Ανάλογα με το πώς φαίνεται το προσβεβλημένο νύχι, διακρίνονται τρεις μορφές της νόσου: η νορμοτροφική, η υπερτροφική και η ατροφική.
| Το σχήμα της βλάβης | Σημάδια ασθένειας |
|---|---|
| Νορμοτροφικό. | Το νύχι διατηρεί το χρώμα και τη δύναμή του. Τα συμπτώματα της νόσου περιορίζονται στην εμφάνιση κηλίδων στην επιφάνεια του νυχιού. |
| Υπερτροφικός. | Το νύχι γίνεται πιο χοντρό, αδιαφανές και χαλαρό. Με τον καιρό αλλάζει σχήμα και μοιάζει με «νύχι πουλιού». Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται γρύφωση. |
| Ατροφική. | Καταστροφή των νυχιών των ποδιών. Το νύχι γίνεται θαμπό, θρυμματίζεται και το κρεβάτι του νυχιού εκτίθεται. Με την πάροδο του χρόνου, η πλάκα των νυχιών μπορεί να καταρρεύσει εντελώς. |
Στο σημείο που η λοίμωξη διεισδύει στο νύχι διακρίνεται η περιφερική, η εγγύς, η ολική και η επιφανειακή ονυχομυκητίαση. Η περιφερική-πλάγια ονυχομυκητίαση είναι η πιο συχνή. Αυτή είναι μια επιλογή εάν η μόλυνση εισβάλλει από το ελεύθερο άκρο του νυχιού και επηρεάζει την ελεύθερη άκρη του νυχιού και τις πτυχές του νυχιού δεξιά και αριστερά από το κρεβάτι του νυχιού. Στην εγγύς παραλλαγή, επηρεάζεται το τμήμα ανάπτυξης του νυχιού απέναντι από την ελεύθερη άκρη. Στην επιφανειακή παραλλαγή, ο μύκητας προσβάλλει ολόκληρη την επιφάνεια της πλάκας του νυχιού από έξω. Μοιάζει με μια λεπτή λευκή σκόνη διάσπαρτη στην επιφάνεια του νυχιού. Η συνολική παραλλαγή είναι το αποτέλεσμα οποιασδήποτε μορφής όταν ο μύκητας έχει εξαπλωθεί και ολόκληρο το νύχι έχει επηρεαστεί πλήρως.
Τα πρώτα σημάδια της ασθένειας εμφανίζονται στο πόδι, καθώς εκεί εμφανίζεται η μόλυνση. Το δέρμα στα πόδια ξεφλουδίζει, τα κενά μεταξύ των δακτύλων γίνονται κόκκινα και μπορεί να εμφανιστεί κνησμός. Τα πρώτα σημάδια βλάβης των νυχιών: εμφάνιση κηλίδων στην πλάκα των νυχιών. Οι κηλίδες μπορεί να είναι λευκές, κιτρινωπές ή μπλε-μαύρες, κάτι που είναι χαρακτηριστικό της μούχλας. Στη συνέχεια, ο μύκητας διεισδύει βαθύτερα και το προσβεβλημένο νύχι φαίνεται θαμπό, γίνεται πιο παχύ ή θρυμματίζεται. Επηρεάζονται γειτονικές πλάκες νυχιών.
Για τον ακριβή προσδιορισμό των αιτιών της νόσου, πραγματοποιείται μικροσκόπηση των εκδορών των νυχιών. Ορισμένα εργαστήρια έχουν τη δυνατότητα να εμβολιάσουν αυτό το υλικό σε ένα θρεπτικό μέσο για να αναπτυχθούν και να μελετήσουν την καλλιέργεια του μύκητα.
Πώς γίνεται η θεραπεία;
Η θεραπεία για μια μυκητιασική λοίμωξη πρέπει να ξεκινά μόλις γίνουν εμφανή τα πρώτα σημάδια της νόσου. Ταυτόχρονα, η θεραπεία μπορεί να ξεκινήσει μόνο αφού επιβεβαιωθεί ότι η αιτία της νόσου είναι ένας μύκητας. Δεν πρέπει απλώς να κάνετε μια τόσο ακριβή και βλαβερή θεραπεία για τον οργανισμό!
Η θεραπεία μιας μυκητιασικής λοίμωξης περιλαμβάνει μια σειρά από μέτρα:
- αφαίρεση του προσβεβλημένου νυχιού.
- λήψη αντιμυκητιασικών φαρμάκων.
- Θεραπεία του κρεβατιού των νυχιών με τοπικές θεραπείες.
- πρόσθετες μέθοδοι θεραπείας: ακτινοβολία λέιζερ, φυσιοθεραπεία, αγγειακοί παράγοντες.
Η αφαίρεση των νυχιών πραγματοποιείται όταν η πλάκα του νυχιού είναι παχύρρευστη και τα φάρμακα δεν μπορούν να διεισδύσουν στο υπογόνιο στρώμα. Μπορείτε να αφαιρέσετε το προσβεβλημένο νύχι χρησιμοποιώντας ειδικό γύψο. Ο ασθενής μπορεί να πραγματοποιήσει αυτήν την αφαίρεση ανεξάρτητα. Μια ειδική ένωση εφαρμόζεται στην πλάκα των νυχιών, στερεώνεται με γύψο και αφαιρείται μετά από δύο ημέρες. Η πλάκα νυχιών μπορεί να αφαιρεθεί ξύνοντάς την στρώμα-στρώμα.
Ωστόσο, έχει αποδειχθεί ότι η θεραπεία είναι πιο αποτελεσματική εάν το νύχι αφαιρεθεί χειρουργικά. Ο χειρουργός αφαιρεί το νύχι με τοπική αναισθησία. Η πλάκα του νυχιού μπορεί συνήθως να αφαιρεθεί με σφιγκτήρα. Αφαιρώντας το νύχι, μπορείτε να αυξήσετε σημαντικά την αποτελεσματικότητα της θεραπείας.
Η θεραπεία με αντιμυκητιακά φάρμακα διαρκεί 3-6 μήνες. Για την τοπική θεραπεία της υπογλώσσιας περιοχής, υπάρχουν διάφορα σκευάσματα που διατίθενται στα φαρμακεία σε μορφή βερνικιών, σπρέι και λοσιόν. Είναι προτιμότερο να επιλέξετε ένα φάρμακο με το ίδιο δραστικό συστατικό που λαμβάνει ο ασθενής από το στόμα. Η φυσιοθεραπεία και η αγγειακή φαρμακευτική αγωγή συμπληρώνουν τη θεραπεία. Όλα αυτά τα μέτρα καθιστούν δυνατή τη βελτίωση της παροχής αίματος στο πόδι και την αύξηση της παροχής φαρμάκων στο σημείο της μυκητιασικής λοίμωξης.
Ακόμα κι αν όλα τα συμπτώματα έχουν εξαφανιστεί, πρέπει να πραγματοποιηθούν εξετάσεις παρακολούθησης 2 και 4 μήνες μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας για να διαπιστωθεί εάν υπάρχει υποτροπή.
Οι λόγοι για την αναποτελεσματική θεραπεία μπορεί να είναι διαφορετικοί. Ο μύκητας μπορεί να μην είναι ευαίσθητος στο φάρμακο που χρησιμοποιείται για θεραπεία. Συμβαίνει ότι ένα άτομο δεν ακολουθεί πλήρως τις ιατρικές συστάσεις. Είναι δυνατή η επαναμόλυνση.
Ονυχομυκητίαση των ποδιών στα παιδιά
Ο κίνδυνος μόλυνσης για ένα παιδί σχετίζεται κυρίως με μυκητιάσεις σε ενήλικες της οικογένειας. Τα παιδιά συχνά μολύνονται στις πισίνες. Στα παιδιά, το ανοσοποιητικό σύστημα δεν είναι ανεπτυγμένο, επομένως ο κίνδυνος μόλυνσης για ένα παιδί είναι υψηλότερος από ότι για έναν ενήλικα. Ταυτόχρονα, οι διαδικασίες αναγέννησης συμβαίνουν ταχύτερα στα παιδιά. Ως εκ τούτου, τα νύχια αναπτύσσονται ξανά πιο γρήγορα από ό, τι εξαπλώνεται ο μύκητας πάνω τους και το παιδί μπορεί να μην πάθει την ασθένεια.
Στα παιδιά, τα συμπτώματα της νόσου δεν διαφέρουν από αυτά των ενηλίκων και οι αρχές θεραπείας είναι οι ίδιες. Τα πρώτα συμπτώματα της νόσου εμφανίζονται στο δέρμα των ποδιών, όπως και στους ενήλικες: κνησμός, ξεφλούδισμα και υγρασία στα κενά μεταξύ των δακτύλων. Και μόνο τότε η μόλυνση εξαπλώνεται στα νύχια των ποδιών.
Η αντιμετώπιση των παιδιών είναι ήπια. Σε ένα παιδί, είναι δυνατή μόνο τοπική θεραπεία, χωρίς τη χρήση δισκίων, τα οποία δεν είναι ασφαλή για μικρά παιδιά.
Για να αποφευχθεί η μόλυνση άλλων μελών της οικογένειας μέσω ενός άρρωστου παιδιού, πρέπει να ληφθούν ειδικά μέτρα. Τα παπούτσια και τα παιχνίδια πρέπει να αντιμετωπίζονται με αντισηπτικά και τα κλινοσκεπάσματα πρέπει να σιδερώνονται με ζεστό σίδερο.
Τα μανιτάρια σε μια θηλάζουσα γυναίκα είναι επικίνδυνα για το μωρό. Ωστόσο, η θεραπεία σε αυτή την περίπτωση είναι δυνατή μόνο τοπικά, καθώς τα αντιμυκητιακά φάρμακα διεισδύουν στο γάλα κατά τη διάρκεια του θηλασμού. Αυτό είναι επιβλαβές για το παιδί. Μια γυναίκα μπορεί να ολοκληρώσει ολόκληρη τη θεραπεία όταν απογαλακτίσει το μωρό της.
Πρόληψη λοιμώξεων του ποδιού του αθλητή
Οι λόγοι για την επαναμόλυνση με τον μύκητα συχνά οφείλονται σε έλλειψη πρόληψης ασθενειών. Η πρόληψη της ονυχομυκητίασης περιλαμβάνει τα ακόλουθα μέτρα.
- Φοράτε άνετα παπούτσια από φυσικά υλικά, ειδικά τη ζεστή εποχή.
- Καθημερινή αλλαγή κάλτσες, κάλτσες, καλσόν. Πρέπει να πλένονται καθημερινά και να σιδερώνονται αν είναι δυνατόν.
- Φροντίστε να φοράτε παντόφλες στην πισίνα και στη σάουνα και μην πηγαίνετε ξυπόλητοι.
- Μην φοράτε ποτέ παπούτσια κάποιου άλλου - αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για ένα παιδί.
- Όλα τα εργαλεία πεντικιούρ και οι πετσέτες ποδιών πρέπει να είναι ατομικά.
Εάν υπάρχει ασθενής με ονυχομυκητίαση στην οικογένεια, θα πρέπει να γίνεται στοχευμένη πρόληψη της μόλυνσης άλλων μελών της οικογένειας. Για να γίνει αυτό, ο ασθενής πρέπει να χρησιμοποιεί τοπικούς αντιμυκητιακούς παράγοντες: βερνίκια, κρέμες, σπρέι. Βοηθούν στην πρόληψη της εξάπλωσης των σπορίων ως αιτία μόλυνσης.
Τα παπούτσια και οι πάτοι του ασθενούς χρειάζονται θεραπεία. Όλα τα υποδήματα πρέπει να σκουπίζονται μέσα και έξω με απολυμαντικό διάλυμα. Αυτό μπορεί να είναι 25% φορμαλδεΰδη ή 40% διάλυμα συνηθισμένου οξικού οξέος. Υπάρχει ειδικό σπρέι για την αντιμυκητιακή θεραπεία των παπουτσιών. Αφού σκουπίσετε τα παπούτσια, μπαίνει ένα ταμπόν και τα παπούτσια τυλίγονται σε πλαστική σακούλα για μια μέρα. Στη συνέχεια, πρέπει να σκουπίσετε και να αερίσετε τυχόν υποδήματα με αμμωνία.
Ο ασθενής θα πρέπει να επιλέξει κάλτσες και καλσόν από φυσικά υλικά. Κάθε φορά που τα πλένετε, πρέπει να τα βράζετε με σαπούνι και σόδα για 20 λεπτά. Ένα διάλυμα σαπουνιού-σόδας παρασκευάζεται ως εξής: 50 γραμμάρια απορρυπαντικού αραιώνονται σε 10 λίτρα νερού και προστίθενται 200 γραμμάρια σόδας.
Η πρόληψη μπορεί να αποτρέψει την ασθένεια στα μέλη της οικογένειας και την επαναμόλυνση του ίδιου του ασθενούς.