Τύποι ποδιών του αθλητή και μέθοδοι θεραπείας

Η πιο κοινή ασθένεια που προκαλείται από παθογόνους μικροοργανισμούς από την ομάδα των δερματομυκητιών είναι το πόδι του αθλητή. Το παράσιτο επηρεάζει όχι μόνο τις φάλαγγες και τις πλάκες των νυχιών των κάτω άκρων, αλλά και τις πτυχές ανάμεσα στα δάκτυλα και τα πέλματα των ποδιών. Η ασθένεια συνοδεύεται από χαρακτηριστικά συμπτώματα και απαιτεί μακρά θεραπεία με αντιμυκητιακά φάρμακα. Σε αυτό το άρθρο θα δούμε πώς να αντιμετωπίζουμε το πόδι του αθλητή και πώς να το αναγνωρίζουμε.

Αιτίες

Τα παράσιτα φτάνουν στο δέρμα και πολλαπλασιάζονται γρήγορα σε ευνοϊκές περιβαλλοντικές συνθήκες, ιδιαίτερα ζέστη και υψηλή υγρασία, που βλάπτει το επιθήλιο και βλάπτει τη λειτουργικότητά του. Η θεραπεία του μύκητα του δέρματος στα πόδια είναι πιο αποτελεσματική στα αρχικά στάδια της παθολογικής διαδικασίας.

Είναι σημαντικό να γνωρίζετε: στις περισσότερες κλινικές εικόνες, οι μύκητες της οικογένειας Candida και τα τριχόφυτα ορισμένων ποικιλιών είναι οι αιτιολογικοί παράγοντες της μυκητίασης των ποδιών.

Στο πλαίσιο μιας μεγαλύτερης πορείας της νόσου, ο κίνδυνος βλάβης στα βαθύτερα στρώματα του δέρματος αυξάνεται σημαντικά. Σε προχωρημένες περιπτώσεις, τα παράσιτα μπορούν να εισβάλουν στο κυκλοφορικό σύστημα, προκαλώντας δυσλειτουργία των εσωτερικών οργάνων. Σε μια τέτοια κατάσταση, η θεραπεία είναι πολύ μακρά και δύσκολη. χρησιμοποιούνται ισχυρά φάρμακα.

Μπορείτε να κολλήσετε τον μύκητα στη σάουνα, στο μπάνιο ή σε παρόμοια μέρη με υψηλή υγρασία και ζέστη. Οι άνθρωποι συχνά μολύνονται σε δωμάτια πεντικιούρ και μανικιούρ όπου τα εργαλεία δεν απολυμαίνονται. Το να φοράτε τα παπούτσια κάποιου άλλου είναι ένας άλλος παράγοντας που οδηγεί σε μόλυνση.

Παράγοντες που οδηγούν στην ενεργοποίηση των μυκήτων:

• Μεταβολικές διαταραχές στο σώμα, υπερβολικό βάρος.
• σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1 ή 2.
• κιρσοί των κάτω άκρων?
• αγγειακές παθήσεις?
• Παθολογίες αυτοάνοσης φύσης (π.χ. νόσος του Raynaud).
• πλατυποδία, παπούτσια κακής ποιότητας.
• Έλλειψη ισορροπημένης διατροφής, που οδηγεί σε σοβαρή ανεπάρκεια βιταμινών και μετάλλων.
• παραβίαση του ανοσοποιητικού συστήματος κ.λπ.

Η μόλυνση εμφανίζεται επίσης υπό την επίδραση τέτοιων περιστάσεων: κακή υγιεινή, κοινή χρήση πετσετών, πετσετών κ.λπ. με ένα άρρωστο άτομο.

Τύποι και συμπτώματα

Στην ιατρική πρακτική, οι μύκητες των ποδιών και των νυχιών ταξινομούνται με βάση το συγκεκριμένο παθογόνο που υπάρχει στο δέρμα. Συχνά διαγιγνώσκονται μικτές λοιμώξεις που προκαλούνται από τον ταυτόχρονο παρασιτισμό δύο ή περισσότερων ειδών μυκήτων. Κατά τη συνταγογράφηση της θεραπείας παρακολούθησης, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ο τύπος του παθογόνου.

Τύποι παθογόνων μικροοργανισμών:

1. Trichophyton rubrum. Τα αγαπημένα σημεία του παρασίτου είναι οι πτυχές του δέρματος, τα κενά ανάμεσα στα δάχτυλα των ποδιών και οι ρωγμές στις φτέρνες. Τα συμπτώματα αυτού του τύπου ποδιού του αθλητή είναι τα εξής: παρατηρούνται βαθιές ρωγμές και διαβρώσεις, η ακεραιότητα του δέρματος επηρεάζεται και η κεράτινη στιβάδα αναπτύσσεται ενεργά.
2. Στις περισσότερες περιπτώσεις, το Trichophyton mentagrophytes οδηγεί στην ανάπτυξη αλλεργιών, οι οποίες εκδηλώνονται με έντονο κνησμό και κάψιμο. Πώς αναγνωρίζετε αυτό το είδος μύκητα; Στο πόδι εμφανίζονται ξεφλουδίσματα δέρματος, υπάρχουν πολλές μικρές ρωγμές που πονάνε.
3. Trichophyton interdigitele. Αυτό το παράσιτο εγκαθίσταται ανάμεσα στα δάχτυλα, ο μεσοδακτύλιος χώρος φαγούρα και φαγούρα. Εάν δεν δοθεί θεραπεία, θα εμφανιστούν ρωγμές και διάβρωση με την πάροδο του χρόνου και η πλάκα του νυχιού θα επηρεαστεί.
4. Η Candida είναι αρκετά συχνή. Σημάδια του ποδιού του αθλητή: Οι κηλίδες στα πόδια γίνονται λευκές, μερικές φορές γκρι και εμφανίζονται κηλίδες που τείνουν να γίνονται μεγαλύτερες. Σε αυτή την περίπτωση, οι ασθενείς πάντα παραπονιούνται για φαγούρα και πόνο λόγω σκασμένου δέρματος.

Σημείωση: Οι παθογόνοι μικροοργανισμοί χωρίζονται σε διάφορους τύπους: μούχλα, ζυμομύκητες και δερματόφυτα. Προκαλούν ασθένειες των ποδιών όπως ρουβροφυτίαση, επιδερμοφυτίαση, καντιντίαση και ονυχομυκητίαση των ποδιών. Παθολογίες που συνδυάζονται σε μια ομάδα που ονομάζεται «ρουβρομυκητίαση» με τη σειρά τους σημαίνουν παθήσεις των ποδιών. Ανάλογα με τις κλινικές εκδηλώσεις, χωρίζονται σε υποτύπους - φυσαλιδώδες, μεμβρανώδεις, μοκασινοειδή.

Μια μυκητιασική λοίμωξη των ποδιών συνοδεύεται από συμπτώματα που εξαρτώνται από το στάδιο της νόσου του ποδιού:

• Το πρώιμο στάδιο ανάπτυξης της παθολογίας εμφανίζεται με φόντο κνησμό στα πόδια, υπεραιμία του δέρματος και ελαφρύ πρήξιμο. Μερικές φορές παρατηρούνται μικρές επιφανειακές ρωγμές.
• Το μεσαίο στάδιο χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση κηλίδων που τείνουν να μεγαλώνουν, το δέρμα ξεφλουδίζει, φαγούρα και εμφανίζεται μια αίσθηση καψίματος.
• Σε αυτές τις εικόνες μπορεί να φανεί σημαντική βλάβη εάν δεν δοθεί θεραπεία. Ο μύκητας του δέρματος των ποδιών εξαπλώνεται στο νύχι. Η πλάκα των νυχιών χάνει την υγιή της λάμψη, γρήγορα θρυμματίζεται και καταρρέει.

Χωρίς έγκαιρη θεραπεία, η ασθένεια εισέρχεται στο χρόνιο στάδιο, περιοδικά ο ασθενής βελτιώνεται, αλλά με το παραμικρό άγχος ή μειωμένη ανοσία, η ασθένεια εκδηλώνεται ξανά. Συχνά η εικόνα περιπλέκεται από την προσθήκη βακτηριακής λοίμωξης, η οποία απαιτεί τη χρήση αντιβακτηριακής θεραπείας.

Θεραπεία του ποδιού του αθλητή

Τα συμπτώματα του ποδιού του αθλητή και η θεραπεία είναι αλληλένδετα, αφού συνταγογραφείται θεραπευτική πορεία με βάση τις κλινικές εκδηλώσεις και τον τύπο του παρασίτου. Για την εξισορρόπηση των φλεγμονωδών διεργασιών, την πρόκληση οιδήματος και την εξάλειψη της περίσσειας κεράτινης στιβάδας, χρησιμοποιούνται τα ακόλουθα φάρμακα:

1. Η πληγείσα περιοχή λιπαίνεται καθημερινά με σαλικυλική βαζελίνη. Ο χειρισμός πραγματοποιείται δύο φορές την ημέρα, η διάρκεια της θεραπείας είναι 7 ημέρες.
2. Οι λοιμώξεις του ποδιού του αθλητή αντιμετωπίζονται με λοσιόν με βάση τη σαλικυλική αλκοόλη και το γαλακτικό οξύ. Πρέπει να αναμειχθούν με βαζελίνη. Εφαρμόστε μια κομπρέσα για δύο ημέρες, μετά την οποία μπορείτε να αφαιρέσετε εύκολα τις περιοχές που έχουν κάλους.
3. Για να μειωθεί η σοβαρότητα της φλεγμονώδους διαδικασίας, εφαρμόζεται αλοιφή πίσσας ή θείου στα πόδια. Αυτά τα προϊόντα έχουν αντισηπτικές ιδιότητες και βοηθούν στην ανακούφιση από τη φλεγμονή και το πρήξιμο.
4. Εάν παρατηρηθεί ελαφρύ ξεφλούδισμα, επιτρέπεται η χρήση λουτρών με προσθήκη σόδας.
5. Εάν τα έλκη φαγούρα, χρησιμοποιούνται γλυκοκορτικοστεροειδείς κρέμες. Αυτά τα φάρμακα περιέχουν ορμόνες και δεν πρέπει να λαμβάνονται μόνα τους ή για μεγάλες χρονικές περιόδους. Η εφαρμογή πραγματοποιείται σύμφωνα με την αρχή της παλμοθεραπείας: τη χρησιμοποιείτε για αρκετές ημέρες, κάνετε ένα διάλειμμα κατά το οποίο αξιολογείται το αποτέλεσμα, εάν δεν υπάρχει αποτέλεσμα, επαναλάβετε ξανά κ.λπ.

Σημαντικό: Εάν το νύχι είναι κατεστραμμένο, είναι προτιμότερο να χρησιμοποιήσετε κερατολυτικό συγκολλητικό γύψο ή αντιμυκητιακό βερνίκι νυχιών.

Όταν ρωτήθηκαν πώς να θεραπεύσετε το πόδι του αθλητή, οι γιατροί συνιστούν φάρμακα σε διαφορετικές δοσολογικές μορφές - αλοιφή, γαλάκτωμα, τζελ, κρέμα, δισκία.

Πώς αντιμετωπίζετε έναν μύκητα προχωρημένου σταδίου; Εάν η παθολογική διαδικασία εκτείνεται σε μεγάλη περιοχή και εμφανιστούν έντονα συμπτώματα, είναι απαραίτητη η συστηματική θεραπεία με αντιμυκητιακά φάρμακα.

Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, πρέπει να ακολουθείτε όλες τις συστάσεις του γιατρού, να θεραπεύετε τα πόδια σας καθημερινά και να παίρνετε δισκία στην απαιτούμενη δόση. Η θεραπεία συνεχίζεται μέχρι να υπάρξουν αρνητικά εργαστηριακά αποτελέσματα. Με τον μύκητα των νυχιών, χρειάζεται τόσος χρόνος για να αναπτυχθεί ξανά μια νέα πλάκα νυχιών.

Πρόληψη του ποδιού του αθλητή

Είναι εύκολο να μολυνθεί κανείς από μύκητα, αλλά εξαιρετικά δύσκολο να τον θεραπεύσει. Ο ασθενής πρέπει να είναι υπομονετικός καθώς η διαδικασία είναι σχετικά χρονοβόρα. Για να αποτρέψετε τον μύκητα ή την επανεμφάνισή του μετά τη θεραπεία, πρέπει να τηρείτε τους ακόλουθους κανόνες:

1. Όταν επισκέπτεστε ένα λουτρό ή σάουνα, θα πρέπει πάντα να έχετε μαζί σας τις προσωπικές σας παντόφλες για να μην στέκεστε ξυπόλητοι στο πάτωμα. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μόνο μια προσωπική πετσέτα, πετσέτα κ.λπ.
2. Στο σπίτι, είναι απαραίτητο να καθαρίζετε τακτικά την μπανιέρα και το υποπόδιο με προϊόντα που περιέχουν χλώριο.
3. Τα μανιτάρια αγαπούν τη ζεστασιά και την υγρασία, επομένως είναι απαραίτητο να καταπολεμήσετε την υπεριδρωσία των κάτω άκρων - χρησιμοποιήστε λουτρά με χαμομήλι, φελαντίνη, υπερμαγγανικό κάλιο και φλούδα κρεμμυδιού.
4. Το ειδικό ταλκ βοηθά στην πρόληψη των μυκήτων. Μπορεί να χυθεί σε μια κάλτσα ή ένα παπούτσι και να αντιμετωπιστεί τακτικά με ένα προϊόν για τα πόδια.
5. Περιποιηθείτε συστηματικά το δέρμα των κάτω άκρων με γεράνι και έλαιο τεϊόδεντρου. Αυτά τα αιθέρια έλαια ενυδατώνουν το δέρμα και έχουν αντιμυκητιακή δράση.
6. Απολύμανση παπουτσιών – πρώτα σκουπίστε με ένα βαμβάκι βουτηγμένο σε διάλυμα φορμαλδεΰδης 25% ή ξύδι 70%. Στη συνέχεια, βάλτε το σε μια σφραγισμένη σακούλα και κλείστε το καλά. Μετά από μια μέρα, βγάλτε τα παπούτσια και αερίστε τα.

Εάν η εστία μιας μυκητιασικής λοίμωξης είναι μικρή, η ασθένεια μπορεί να ξεπεραστεί γρήγορα χρησιμοποιώντας αντιμυκητιακές κρέμες και μεθόδους πρόληψης. Χωρίς θεραπεία, η ασθένεια εξελίσσεται και εξαπλώνεται γρήγορα σε υγιείς περιοχές.

Η διαδικασία θεραπείας του μύκητα είναι πάντα μακρά. Όσο νωρίτερα ξεκινήσει η θεραπεία, τόσο πιο γρήγορα θα αναρρώσει ο ασθενής. Για παραμελημένους πίνακες, η αποκατάσταση διαρκεί χρόνια και όχι μήνες.